May 28th, 2010
Of baby Beatz, of Swiss baby, wat je wilt, maar Alicia Keys en Swiss Beatz (oftewel Kasseem Dean) gaan niet alleen trouwen maar verwachten ook een baby! Hopelijk is het meteen 18 als het eruit komt en heeft het de muzikale genen van zn ouders, dan hebben wij er ook nog wat aan.
May 21st, 2010
OMG! We wisten dat de Vengaboyz een comeback gingen maken met een nieuwe single genaamd Rocket To Uranus. En eigenlijk laat de naam van de single het ook wel raden natuurlijk… maar niemand minder dan Perez Hilton doet op deze single mee! We kunnen nu al niet wachten op de release.. <3 Check de preview: http://www.youtube.com/watch?v=NDMSgVBFAQA
May 21st, 2010
In het kort: naast Nikki ook Rev ‘n Ros, Jaap en Kelvin tegen het lijf gelopen bij Nikki’s releaseparty. Wat een leuke mensen zijn dat, nothin’ but love for those people! 
Ff een verslag met foto’s:
Ik ben gelukkig nét niet van de shock plat op mn giechel gevallen toen ik de zaal uitliep bij de albumpresentatie van Nikki en daar Jaap zag staan. Als je jezelf moet afvragen wie ‘Jaap’ is dan heb je waarschijnlijk door een aswolk maandenlang in het buitenland vastgezeten en daardoor de hele Nederlandse media gemist. Waar Jaap jarenlang een typische, weinig glamoureuze Nederlandse naam is geweest staat het nu voor pure kwaliteit. Zang, uiterlijk, alles zit goed bij Jaap. Week na week pakt hij Nederland in met zijn optredens bij het rtl4-programma X Factor. Zijn grootste fans zijn waarschijnlijk 3fm radio-DJ’s Coen en Sander die hem iedere week bellen en schaamteloos promoten. En nu was hij bij de albumpresentatie van Nikki waar ik hem na de show kort even sprak.
Opvallend is de rust die Jaap uistraalt. Ik had verwacht dat hij zo druk zou zijn met X Factor dat hij helemaal geen tijd heeft om naar optredens als deze te gaan. Maar goed, promotie is natuurlijk ook belangrijk, ook al in deze fase van de race. Daarnaast is hij bijzonder vriendelijk en we maken dan ook een gezellig praatje. Onder mijn leerlingen zitten ook grote Jaap-fans, en ik vind het verbazingwekkend prachtig om te zien dat Jaap het leuk vind om te horen dat hij zo ‘leeft’ bij de doelgroep, terwijl hij dat dezer dagen waarschijnlijk tot in den treure aan moet horen.
We worden overigens vergezeld door de ook aanwezige Rev ‘n Ros, het duo dat hoge ogen gooide in de X Factor serie uit 2009. Ze werden daar 8ste maar hielden er wel een platencontract aan over bij Sony Music. De jongens vertellen dat ze nu fulltime bezig zijn met muziek. In oktober hebben ze de digitale single Second Last Chance uitgebracht en ze verklappen dat we, jazeker, uit kunnen gaan kijken naar een album! Ik kan persoonlijk niet wachten (iedereen: kopen dat album!!).
Ook Rev ‘n Ros zijn fan van Jaap en willen graag met hem op de foto. Ik ben de beroerdste niet, dus ik maak die foto wel. Vervolgens ontstond er een groot ’iedereen met iedereen op de foto’. Voor de resultaten: zie onderaan deze post. Daarna laten we onze albums signeren door Nikki en feliciteren haar met een fantastisch album en geweldige releaseparty. We beloven het album in de auto op de terugweg nog eens goed hard aan te zetten. Ze vertelt ons dat zij al 1 album had gekregen om zelf te luisteren, maar dat haar vriend die heeft meegenomen dus ze heeft hem uiteindelijk zelf nog niet gehoord. Vriendjes.. zucht.
Als we ons omdraaien staan daar wederom onze vrienden Rev en Ros die dan toch ook wel even een leuke foto met Nikki wilden maken, dus trad ik weer op als huisfotograaf. Ik heb ze de foto’s natuurlijk gemaild en Ros: bedankt voor je mail terug, we komen zeker langs als julie hier in de buurt optreden!
Om de pret compleet te maken loopt ook Kelvin nog binnen. Kelvin vinden wij al geweldig sinds zijn eerste X Factor auditie. Als je 20 jaar bent en zó muzikaal dan mag je van mij dus blijven. Maar hij heeft echt mijn hart gestolen met zn optreden van afgelopen vrijdag. Op school ontstond er tussen mijn leerlingen een hevige strijd: de ene groep vond het geheel terecht dat Kelvin in de race bleef terwijl de andere groep zich opwierp als strijders voor Sumera, die volgens Kelvin vorige week echt kapot ging tijdens die herkansing, en mensen: Kelvin vindt dat zelf ook heel erg. Ikzelf vind Sumera een fantastische zangeres maar vind Kelvins herkansing van vorige week dus legendarisch. Het lijkt hem ook echt nog iets te doen ook als we hem dat vertellen. Net als Jaap 1 brok vriendelijkheid. Of anders hebben ze beiden hele goede mediatraining gehad, dat kan ook. Hoe dan ook, ik als zangeres en muziekdocent vind het altijd heerlijk om te praten met muzikanten en te zien hoe gepassioneerd deze mensen bezig zijn met hun vak. Kelvin vertelt ook dat ze inmiddels het punt van strijd onderling voorbij zijn. Ze zijn nu vooral aan het genieten en het enige wat ze willen is muziek maken. En hey, zolang ik dáár dan weer van kan blijven genieten zeg ik: take it away!
Met Rev en Ros
Jaap dus!
En Kelvin. Like I said: keep rocking!
Even de huisfotograaf voor Rev en Ros gespeeld, gaat wellicht nog vaker gebeuren
May 21st, 2010
De grap van de week: 300 mensen in studio De Smet proppen bij de albumpresentatie van Nikki. Laten we zeggen dat ‘gezellig druk’ echt grenzen heeft, mensen. Gelukkig zijn we dat vergeten wanneer Nikki haar strot open trekt (om te zingen, want dat praten tussendoor is ze naar eigen zeggen niet zo goed in. We agree.). Het nieuwe album Let It Go klinkt stukken volwassener dan de voorganger Naked, dat is al bij de opening met het nummer It’s All A Joke To You hoorbaar. De nummers Go On And Dance en Let It Go blijken echte knallers, maar indrukwekkend is met name het akoestische gedeelte van de show. Haar eerdere single Bring Me Down overtreft akoestisch met gemak de originele versie. Voor het nummer Walking Blind klimt de hele band gezellig bij elkaar om het geheel akoestisch (zonder microfoon maar met melodica!) en intiem te spelen. En laten we wel wezen, als ik Nikki was zou ik ook met deze jongens intiem bij elkaar kruipen: een te gekke band in alle opzichten En ze konden er wel om lachen dat Nikki het lied vrolijk begonnen was bij het tweede couplet, de boel dus stil legde, er de nodige grappen over maakte en weer opnieuw begon. Goeie jongens.
Natuurlijk komen ook de stembandoperatie en nasleep daarvan aan bod. Nikki noemt dat het vooral mentaal heel zwaar geweest is, maar dat ze nu weer helemaal terug is. Ik moet zeggen dat ze haar stem op sommige momenten ook wel heel erg op de proef stelt, maar hopelijk blijft het nu goed gaan met die stembanden want wat een geluid komt daar uit!
Even iets anders: als je als zangeres vertelt een hekel te hebben aan colbertjes, en je verschijnt op het podium in een te gekke jurk met daar overheen een colbert dan ben je mij even kwijt. Gelukkig trok ze dat ding later uit. Ook laarzen die kunnen afzakken zijn misschien niet handig om aan te trekken bij en optreden waarvoor je aangeeft nerveus te zijn, maar het zij haar vergeven. Nikki knalt van het podium en krijgt uit handen van de naar eigen zeggen (and I quote) ”commerciële hoer” Ruud de Wild het eerste officiële album uitgereikt. Al hadden wij toen trouwens allemaal al een album in onze tas zitten. Door de waarschijnlijk gebroken middelvinger van Ruud de Wild die heel dik ingetaped was stond hij er wel met een voortdurend opgestoken middelvinger, wat erg grappig was tijdens het overhandigen van het album: ‘Dit is het album, híer voor je!’.
Genoeg afgedwaald: geweldige presentatie, te gek album, met hier en daar zeer goed dansbare pop/rocknummers. Nadeel is dat de nummers live echt rocken, maar op het album zo platgeproduceerd zijn als een plastic dance-album met een suikerlaag eroverheen. Bij sommige nummers werkt dat, voor de rest is het zonde. Dus: kopen dat album, maar ga alsjeblieft ook live luisteren. En neem dan je flirt mee, want dan gaan jullie een hele fijne avond tegemoet.
Alvast een paar foto’s:
Me and Nikki:
May 11th, 2010
De vrolijke spillepoot die Mika heet
Hij is lang, dun, heeft schattige krullen en draagt glitterschoenen (mét rode zool, terwijl Christian Louboutin gelijktijdig met Mika in hetzelfde hotel verbleef. Toeval?). De Heineken Music Hall is niet veilig voor het in kleur ontplofte podium van de show van Mika.
Mika’s gevoel voor stijl gaat verder dan zijn schoenenkeuze. Nog voor hij op het toneel verschijnt is met minimale attributen een jaren ‘60 woonkamer gecreëerd. Op het enorme televisiescherm boven het podium (en erop, en ernaast) verschijnt niemand minder dan Sir Ian McKellen (of Gandalf, of Magneto, kies zelf maar) die zelf groot fan van Mika is met een televisiejournaal. We zien beelden van Le Voyage dans la Lune van Georges Mélies. Beelden van wát? Deze film uit 1902 staat bekend als ’s werelds eerste science fiction film en laat zien hoe een groep mannen vanuit een groot kanon naar de maan wordt geschoten. Dat idee is vervolgens trouwens echt overwogen (spaceshuttles bestonden toen nog niet). Afgewisseld met beelden uit die film doet McKellen verslag van het opstijgen van een spaceshuttle met daarin een burger. Een niet heel verbaasd applaus klinkt wanneer Mika deze burger blijkt te zijn. Een vreemder applaus klinkt wanneer de spaceshuttle op tv ontploft. Natuurlijk verschijnt er vervolgens op de klanken van Also sprach Zarathustra van Strauss (jawel, die ken je wel, kijk maar op YouTube) en hoog zwevend tussen hemelse lichtbollen een astronaut. Applaus. Het grootste applaus klinkt echter wanneer Mika zijn astrounautenpak half uittrekt. Heerlijk, helder en halfnaakt. Geheel in stijl van de locatie waar het concert plaatsvindt.
Na de opening met Relax, Take It Easy en Big Girl (You Are Beautiful) lijkt de boel even in te zakken, maar Mika zorgt voor voldoende verassingen. Eén van zijn achtergrondzangeressen zingt als intermezzo het stuk ‘Der Hölle Rache’ uit de opera Die Zauberflöte van Mozart (en ja, ook die ken je. Kijk maar weer op YouTube). Wanneer Mika daar zijn Good Gone Girl naadloos doorheen zingt hoort de getrainde luisteraar hier zijn geschoolde stem onder zijn goed strak zittende shirts vandaan komen. Vraag je je af waar zijn enorme bereik vandaan komt? Van het Royal College of Music in Londen, waar hij klassiek geschoold werd tot hij stopte om zijn debuutalbum Life In Cartoon Motion op te nemen.
De nummers van dit album worden tijdens de show steeds afgewisseld met nummers van zijn recentere album The Boy Who Knew Too Much. Naarmate de show vordert lijkt ook het podium op hol te slaan: de uitbarsting van kleuren, steeds groter wordende decorstukken en bizar geklede figuranten maken het geheel tot een waar zuurstokfestijn. Het hele publiek zingt uitbundig mee met hits als We Are Golden en met name het ijzersterke Happy Ending, en op die happy ending worden we ook getrakteerd als tijdens Grace Kelly en Lollipop enorme gekleurde ballen de zaal in worden gestuiterd, afgemaakt met felle linten en bakken gouden confetti-snippers die door de hele zaal waaien. Geen mens die de zaal niet in een oppervrolijke stemming weer verlaat.
Dus de gouden tip voor nu het weer het buiten af laat weten: gooi je woonkamer vol met confetti, hang slingers op, vul wat ballonnen met helium en zet keihard een Mika-album aan. Zomer gegarandeerd.
Mika & me:
May 11th, 2010
All things golden have a twist! Blogs maar dan eerlijk (we hebben nu eenmaal zowel een hard werkend docentenbestaan als schoenendilemma’s), reviews zonder geneuzel maar mét aandacht voor his latest fashion and scandals en al het andere waard om te vermelden. Comments zijn welkom: we’re all golden!
